Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Ποιο θεωρείτε το πιό αντιπροσωπευτικό album;
 
< Οκτώβριος 2017 >
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Share

Facebook MySpace Twitter Digg Google Bookmarks 
Έχουμε 76 επισκέπτες συνδεδεμένους

PDF Εκτύπωση E-mail

 

Συνέντευξη στον Γιώργο Παπασταμούλη

 

laikifoni.gr

 

Πότε σαν νεράιδα στα εξώφυλλα των cd της, πότε σαν γοργόνα σε κάποιο video clip της, πότε ως "Εύα" σε τίτλους τραγουδιών της, η Θεοδοσία Τσάτσου με την επιβλητική της φωνή αλλά και την παρουσία στα live της, κλέβει την παράσταση εδώ και πάρα πολλά χρόνια στην ελληνική μουσική σύγχρονη σκηνή. Σίγουρα κάτι παρόμοιο θα γίνει και στις 18 Ιουλίου στο Φεστιβάλ Οίτης, στα Λελέικα Υπάτης με την εκεί συναυλία της.

 

Οι έλληνες, η αλήθεια είναι ότι άργησαν να σηκωθούν από τον καναπέ τους. Κάλιο αργά παρά ποτέ όμως και μάλιστα με ειρηνικό τρόπο. Ο Μίκης Θεοδωράκης σε πρόσφατο μήνυμά του είπε ότι « η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται» Συμφωνείτε;

Δεν πιστεύω πως μπορεί να σηκωθεί από τον καναπέ του με ειρηνικό τρόπο. Ξαφνικά ο Έλληνας είναι αναγκασμένος να στερηθεί παρά πολλά πράγματα και ανέσεις και δεν μπορεί να το δεχτεί ειρηνικά. Απλά ακόμα δεν το έχει απόλυτα συνειδητοποιήσει. Δεν υπήρξε ελεύθερος ποτέ αν και δεν τον ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Η ελευθέρια μας στερήθηκε σαν λαός για αιώνες και πάντα ζούσε με την ανασφάλεια ότι μια τόσο μικρή χώρα δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνη της. Η ελευθέρια είναι σαν την αγάπη. Δεν χρειάζεται να την κερδίσουμε, αλλά να την συνειδητοποιήσουμε. Είμαστε τόσο περιορισμένοι σαν έλληνες να ζούμε για τους άλλους και να βολευόμαστε σε λόγια που είπαν άλλοι έτσι για να ψηθούμε πως όλα είναι εντάξει. Δεν σεβόμαστε τον τόπο μας ούτε τους συνάνθρωπους μας και η καθημερινότητα το αποδεικνύει αυτό. Κυριαρχεί μια οργή και μια τεμπελιά ταυτόχρονα που σε συνδυασμό, αυτά τα δυο με τρομάζουν. Δεν νοιώθω ειρήνη να δονείται πουθενά, παρά μόνο στην φύση. Βράζει ένα καζάνι και δεν ξέρω τι επιπτώσεις θα έχει όταν εκραγεί.

 

Στις συγκεντρώσεις ανά την Ελλάδα από τους Αγανακτισμένους, ακούμε συνεχώς το σύνθημα «η φτώχεια είναι η χειρότερη βία». Σας φοβίζει αυτή η Ελλάδα που το τελευταίο χρονικό διάστημα τα κρούσματα βίας ακόμα και για 20 ευρώ, αυξάνονται;

Με τρομάζει όλο το γεγονός της καταιγίδας αυτής που παρουσιάζει συνεχεία όλο και περισσότερα θύματα και απελπισμένους. Πριν γίνει η φτώχια βία, υπήρχε και υπάρχει το βόλεμα και η ασυνειδησία που έστρωσαν το χαλί για την βία της φτώχιας που έπεσε σαν το βαριά ζεστό κλίμα που μας ποτίζει με κούραση και απογοήτευση. Όλα είναι εδώ. Και τώρα πια φαίνονται καθαρά. Και είναι χαοτικά.

 

Τα ξένα ΜΜΕ μας παρουσιάζουν ως τεμπέληδες. Πόσο φταίει ο έλληνας για την ατιμωρισία, γραφειοκρατία, διαφθορά, φοροδιαφυγή και τόσα άλλα στερεότυπα που έχει επωμιστεί ό λαός μας;

Μόνο εμείς φταιμε που αρκεστήκαμε στο βόλεμα και τώρα μας στερείται. Ναι είμαστε τεμπέληδες και μας κράζουν όλοι. Αυτό όμως που μας γονάτισε μπορεί να μας σηκώσει. Ο έλληνας διαθέτει μια σοφία που είναι πέρα από όλους τους άλλους αρνητικούς χαρακτηρισμούς του. Και την διαθέτει μόνο αυτός. Δεν έχει σχέση όμως με την προσωπικότητα του και το εγώ του και την θρησκεία του και την ομάδα του και το κόμμα του και το βιογραφικό του. Διαθέτει μια ποιότητα που αν μπούμε όλοι οι έλληνες μέσα σε αυτήν, τότε δεν θα έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν. Είναι μέσα μας γραμμένη σαν τατουάζ, την κουβαλάμε. Το 'τέλειο παιδί' από τον τελευταίο μου δίσκο "Αγαπήσου", το έγραψα με αφετηρία αυτήν την ποιότητα και το έγραψα μόνο για τους έλληνες.

 

Το ελληνικό τραγούδι σε τι φάση βρίσκεται; Ανθίζει η φυτοζωεί; Η αλήθεια είναι ότι περνάει και αυτό μια κρίση εμπορικότητας και ευτέλειας.

Κρίση! Ναι! Ίσως το ελληνικό τραγούδι αρχίσει να παίρνει πάλι τα πάνω του. Ο τρόπος που κάνουμε μουσική και που πουλάμε μουσική έχει πλέον αλλάξει. Πιστεύω ότι χρειαζόταν ένα αληθινό ταρακούνημα για να ξεκαθαρίσει ο χώρος. Νοιώθω σαν να θέλουν όλοι στην Ελλάδα να γίνουν διάσημοι τραγουδιστές. Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι του λαού μας και υπάρχει σε τόνους γύρω μας. Αφυπνίζονται τα νέα παιδία προς άλλες λεωφόρους μουσικής και το αδιέξοδο που υπάρχει, σύντομα θα εμφανίσει νέους δρόμους που μέχρι χτες δεν φαινόντουσαν. Η μουσική είναι από ανέκαθεν παρών. Εμείς διαλέγουμε πως θα την χειριστούμε και πως θα την κάνουμε να θεραπεύει ψυχές και όχι να παραπλανεί και να γίνεται μόνο για το γόητρο του ρεφρέν και της τηλεόρασης.

 

Τραγουδάτε συνεχώς για τον έρωτα. Σε τέτοιους καιρούς, ο έρωτας βοηθά;

Έρωτας είμαι διαρκώς μέσα στη απερίγραπτη αβεβαιότητα που ζω. Επιλέγω την ερωτική μου φύση χωρίς να πασχίζω να με συμπληρώσει ένας άλλος. Ο ερωτάς είναι σε κάθε ατόφια στιγμή αναπνοής και δεν σταματάει να με συναρπάζει και να με βγάζει στην αγάπη. Τον τραγουδάω αβίαστα και χωρίς προσπάθεια γιατί έτσι τιμώ την ομορφιά και την αρμονία της δημιουργικότητας μου. Δεν έχει 'καιρούς' ο ερωτάς. Είναι σαν την μουσική. Απλώνεται αόρατα και σταθερά. Και έχουμε χρέος να τον άκουμε.

 

Ζούμε σε μια εποχή που τα όνειρά μας για εύκολη και πλούσια ζωή μας εκδικείται; Οι νέοι έχουν όνειρα;

Και βέβαια έχουν. Οι νέοι πρόκειται να βιώσουν την νέα εποχή των πραγμάτων σε όλα. Ας φαίνεται ότι δεν έχει φως πουθενά. Έχει όμως. Εκεί που οι φοβισμένοι όμως δεν τολμούν να κοιτούν και προτιμούν να βλέπουν αυτό που τελειώνει. Ο νέος άμα υπερβεί τις απόψεις της κοινής γνώμης, τότε μπορεί να κάνει πράγματα που άλλες εποχές ούτε που να το φανταζόμασταν. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους νέους.


Ξεκινήσατε τις καλοκαιρινές σας συναυλίες. Τι να περιμένει να ακούσει κανείς στο Φεστιβάλ Οίτης στις 18 Ιουλίου;

Να μην περιμένει τίποτα όπως κι εγώ. Μόνο που αυτό το τίποτα εμπεριέχει πάντα τα υπέροχα της μουσικής που για αυτά συνεχίζω να κάνω συναυλίες. Ας εκπλήξει ο ένας τον άλλον λοιπόν. Εγώ θα κάνω ότι καλύτερο για αυτό. Θα παίξουμε όλο τον Θεό!