Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Ποιο θεωρείτε το πιό αντιπροσωπευτικό album;
 
< Νοέμβριος 2019 >
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

Share

Facebook MySpace Twitter Digg Google Bookmarks 
Έχουμε 135 επισκέπτες συνδεδεμένους

PDF Εκτύπωση E-mail

Σαν γλιστρώ και πέφτω κάτω και λασπώνομαι
σαν γλιστρώ και πέφτω κάτω και λασπώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι

Τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε
τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε
πάλι μεθυσμένος είσαι μου φωνάζουνε
πάλι μεθυσμένος είσαι μου φωνάζουνε

Τα παιδιά της γειτονιάς σου τα μπαγάσικα
τα παιδιά της γειτονιάς σου τα μπαγάσικα
θα τα πιάσω να τα δείρω να ‘ναι χάσικα
θα τα πιάσω να τα δείρω να ‘ναι χάσικα

Από παιδάκι στη ζωή
Μονάχος μου θυμάμαι
Καθώς προσμένω τη στιγμή
Εκείνη που άμα λάχει
Και με τη φωνή σαν προσευχή
Και το κορμί σαν στάχυ
Και το σακάκι που φορώ
Το ίδιο γκρίζο να ‘ναι
Πολλές φορές τριγύρναγα μ’ αυτό το γκρι σακάκι
Που χιλιάδες τρεις το πήρα απ’ το Μοναστηράκι
Το φόραγα στις ερημιές εδώ και εκεί στις φωταψίες
Στων φίλων μου τις γειτονιές
Στις ξένες συνοικίες

Όταν ερχόντουσαν γιορτές, Χριστούγεννα συνήθως
Κι έβγαινα αργά στις γειτονιές, στους δρόμους και το κρύο
Τον ήχο τις πατημασιές να ακούω είχα μόνο
Και της καρδιάς λαβωματιά να λιώνω
Στο πάθος καίγονται καημοί, στα κάρβουνα λιβάνι
Με τον καιρό υπομονή η ζωή ξέρει να κάνει
Ίσως να φτάσεις στον σκοπό και αν όχι πάλι τράβα
Αυτό το ίσως αδερφέ είναι μεγάλο πράγμα